8 Mart sabahı derneğimizde hummalı bir çalışma vardı. Dernek nüfusunun nerede ise yarısı çiçek paketlerini düzenliyordu. İçeriye girdiğiniz zaman kendinizi rengarenk çiçeklerle süslenmiş bir serada ya da mini bir botanik bahçesinde bulabilirdiniz doğrusu. Amacımız az da olsa 500 anamızı, kız kardeşimizi, halamızı veya teyzemizi hatırlamak, daha doğrusu unutulmadıklarını onlara ifade edebilmekti.

Sabah başlayan çaloşmamız gece boyunca da devam etti ve sonunda çiçeklerimiz bitti. Çiçeklerimiz bitti ama her yeni güne girerken yaşattığımız umutlarımız bitmedi. O gün okullarda öğretmenlerimizi, hastanelerde hemşirelerimizi ziyaret ettik,, sokaklarda kadınlarımıza ulaştık. Çok güzeldi, çok anlamlı ve mutluluk vericiydi.

O gün hatırladık ki; "DÜNYA ANALARIN AYAKLARI ALTINDADIR" ve, "HER KADIN BİR ÇİÇEKTİR"...

Sevgiyle kalın...